| Over mij |
Het is al wel duidelijk hoe ik heet dus laat ik maar wat over mijzelf vertellen.
Ik ben getrouwd met Jolande en samen hebben we drie kinderen, Michel, Kim en Iris. Michel is dus de reden dat ik in 1989 met fotografie ben begonnen.
Het bleef niet bij de familie kiekjes dus ik wou een eigen camera, mijn oog was gevallen op een Olympus OM1n die ik bij de plaatselijke fotohandel zag staan, vanaf dat moment was ik volledig door het virus gegrepen, het duurde dan ook niet lang en mijn fototas werd steeds boller van de objectieven, accessoires en een tweede body (OM2n). De jaren verstreken en vele camera's vonden de weg naar mijn fototas.
In 1991 of was het nou in 1992 ging ik bij mijn vader in de zaak waar ik nu nog steeds mede eigenaar van ben. Mijn hobby werd natuurlijk ook steeds meer voor de zaak ingezet, ook voor de ligfiets vereniging ging ik steeds meer foto's maken en al snel was ik min of meer de vaste fotograaf. Omdat ik dus veel ligfietswedstrijden fotografeerde moest er een ander camera komen, Arjan wou ook autofocus!
Die camera werd de Nikon F90x met diverse objectieven, vele jaren mee gefotografeerd zonder ook maar 1 probleem. In de tussentijd weer diverse camera's gehad naast de F90x waaronder een Nikon F3 en een Olympus meetzoekertje. En toen brak het digitale tijdperk aan, mijn broer die ook in de zaak zit kocht een Kodak DC nogwat 2Mp camera, ik moest er helemaal niks van hebben, wat een baggerding totaal ongeschikt om wedstrijden mee te fotograferen. Een sluitervertraging van 1 seconde! Voor mij geen digitaal!
Maar natuurlijk werd digitaal steeds beter en toen de Nikon D100 op de markt kwam wist ik wat ik nodig had, ongeveer een half jaar na de introductie kon ik over de D100 beschikken. Wat een omschakeling, jpg, raw, tiff, wat moet je er mee waar laat je je foto's, archiveren nog nooit van gehoord, en dan heb ik het nog niet eens over bewerken.
De F90x bleef naast de D100 gewoon in bezit, want alleen digitaal wordt het niet, wat moet ik zonder de doka en de diaprojector... De F90x is de kast nooit meer uitgekomen!
Tot zover mijn loopbaan als hobbyfotograaf, en dat zal het ook wel blijven want ik vind het veels te leuk om te doen en het mooie is dat ik het perfect kan combineren met mijn werk :-)
|